Curieuse – Ile St Pierre.

Gisteren nog het enige verkeerslicht ontdekt op Praslin. Wanneer je met de auto de landingsbaan op de luchthaven kruist wordt het rood als er een vliegtuig landt of opstijgt 😊

Een nogal populaire tocht vanuit Praslin is een bezoek aan het eiland Curieuse waar er reuze schildpadden in alle vrijheid rondlopen, en daarna nog wat snorkelen rond een klein eilandje St. Pierre. Zogezegd zo gedaan!

We waren met 7 blijkbaar en het begon al goed. De brave man vroeg aan het eerste koppel: “English? Français?” – waarop hij als antwoord kreeg: “ITALIA!”.  Brave man zucht diep en vraagt in het Engels de excursie te betalen. Koppel verstaat er geen knijt van en brabbelen iets van dat ze willen betalen via het hotel en druipen af (nooit meer terug gezien). Van de volgende 3 werd er geen reservatie terug gevonden – brave man wordt beetje ambetant. Dan was het aan ons en 5 minuten later zaten we dus alleen op een bootje. Joehoe 😊

Zalig met onze eigen Bob Marley kapitein (alle locals hier zijn Bob Marley clonen). Op Curieuse eerst aan een baai gestrand waar er inderdaad een paar tientallen heel grote turtles rondlopen. Over kopje wrijven, blaadjes van de bomen eten geven, ze zijn zo mak als een lammetje en zijn duidelijk de toeristen gewoon. Voelt daardoor beetje aan als een kinderboerderij maar als ze willen poseren op het strand met een palmboom erbij heeft het ineens wel iets Jurassic Park. Mega cool 😊

Daarna hele leuke wandeling door de mangroven wat weer iets heel anders is qua setting en weer wat meer het Robinson gevoel bovenbracht. Op en neer het eiland over om uiteindelijk aan te komen op een ander strandje waar er afspraak was met onze boot. We konden daar met de voetjes in het zand aan tafel schuiven voor een BBQ die super verzorgd was en heel lekker.

Na onze eerste willekeurige snorkelpoging de dag ervoor hadden we wel hoge verwachtingen over St. Pierre maar we zijn toch wat geschrokken daar over de staat van de koralen. Vissen in overvloed, zelfs een school van octopussen wat echt prachtig was en nog nooit gezien. Maar een groot deel van de koralen waren ofwel helemaal verbleekt of gewoon dood. Intussen wat opgezocht en heel de regio hier heeft blijkbaar al jaren last van het klimaat fenomeen “El Nino”, soort van onderwater hittegolf die de watertemperatuur zo hoog doet stijgen dat de gevoelige koralen het nauwelijks overleven. Droevig om te zien, het zijn soms echte koraalkerkhoven. Ook bijgeleerd over de projecten die hier bezig zijn om alles zoveel mogelijk te herstellen. St. Pierre was trouwens gewoon te druk – er lagen wel 20 boten op een zakdoek en het stonk er naar de benzine.

Snelfie!

Gezien we toch alleen waren bracht Bob ons dan maar rechstreeks naar ons hotel, met het bootje vlak voor onze kamer, very fancy 😊. Daarna nog wat gaan wandelen en gevlogen met de drone (nog altijd zweetpollekes). Levert wel coole beelden op!

Cote D'or Beach vanuit de lucht.

Schattig restaurantje die avond aan het strand. Ze hadden nauwelijks iets van op de kaart, en ze waren zo knullig vriendelijk dat je eigenlijk gewoon glimlacht en stilaan mee ondergedompeld wordt in hun schijnbaar zorgeloze bestaan.

Oh ja – we ontdekten hier Bread Fruit chips – immens lekker (net zoals de gerookte Sailfish)!

Hotel: 4 nachten  Acajou Beach Resort