Seychelles - Praslin

Het is alweer een tijdje geleden dat we hier schreven over onze reisavonturen. Eind verleden jaar was deze reis eigenlijk gepland, maar dat is misgelopen door gezondheidsproblemen. Tweede poging dus en deze keer zijn we er wel geraakt 😊

We gaan verblijven op de drie meest gekende eilanden van de Seychellen: Praslin, La Digue en Mahé.

De nachtvlucht naar Mahé vanuit Düsseldorf met AirSeychelles was gewoon zoals langere vluchten nu eenmaal zijn. Hopen dat het zo snel mogelijk voorbij is en misschien wat indommelen voor een paar minuten. Weinig volk op de vlucht, viel wel op. Onze auto lieten we achter in Düsseldorf op één van de parkings. Wel wat moeten zoeken want we waren er nog niet geweest. Daarna inchecken en 10 uurtjes vliegen.

De luchthaven in Mahé is echt gezellig, heel klein en charmant ouderwets met veel glimlachende locals die de toeristen verwelkomen met naambordjes en handdoekjes. Na 5 minuten wisten we al dat alles hier heel relax en niet opdringerig is. Je voelt dat gewoon.

Er stond een busje klaar om ons naar de haven te brengen wat verderop, het ticket om naar Praslin te varen hadden we al geboekt. Alles prima verlopen, een uurtje varen maar (en op de boot viel ik uiteindelijk wél in slaap... ).

Rond de middag zijn we dan toegekomen aan onze eerste slaapplaats in een hotel aan “Cote d’Or Beach”.  We kozen deze kant van het eiland omdat in dit (laag) seizoen de zuidkant enorm last zou hebben van zeewier op de stranden. Doucheke gepakt, dorpje verkend, pintje gepakt, babbelke gedaan. Room with a view dat is al direct om goed gezind van te worden 😊

De munt is hier de Rupee, en je hebt er 15 voor 1 Euro.

De dag erna, fris en monter, tijd voor actie. Direct een huurwagen gescoord en naar het natuurpark Vallée de Mai gereden.  Efkes wennen weer, ze rijden hier LINKS. Gelukkig mag je nergens sneller dan 40 en is er weinig verkeer dus echt moeilijk is het niet. Vallée de Mai is bekend voor zijn unieke “Coco de Mer” vruchten.  Soort van dubbele kokosnoten die nergens anders ter wereld voorkomen.  Leuke wandeling door een bos van palmbomen die in de wind een indrukwekkende symfonie van geluiden produceren.  Zeker de moeite!

In de namiddag reden we verder naar “Anse Lazio”, één van de bekendere stranden hier. Supermooi maar net iets te bekend en dus relatief druk vonden we. Als je lang genoeg doorwandelt naar links bereik je de “Honesty Bar” waar je een drankje kan vinden ook als er niemand thuis is. Cool! De snorkel in de rugzak gelaten want de zee was hier redelijk wild. Het helder blauwe water komt hier opvallend dicht tegen de palmbomen wat je eigenlijk overal wat hebt hier en het heel paradijselijk maakt. Die avond vlak voor ons hotel bij de zonsondergang een plonsje gedaan in de zee. Zalig warm en heerlijk ontspannen met geen mens te bespeuren.

Vandaag op zoek gegaan naar een ander strandje waar we al zwemmend een rif konden bereiken. Effe moeten opzoeken op de (slechte) Wifi hier. Het werd “Anse La Blague” en wat een succes was dat zeg.  Eens we voorbij de golven waren via een “pad van wit zand” in de zee, vrijwel direcht de ene school kleurrijke vissen na de andere, en een zeeschildpad verschillende minuten kunnen volgen. En weeral nauwelijk een mens te zien. Toppie!

Met een bang hart onze nieuwe vliegende camera boven het water laten vliegen en met zwetende pollekes toch een filmke en een foto kunnen maken en veilig weer geland op ons handdoekje 😊.

Daarna hebben we de hele zuidkant van het eiland rongereden en in het hotel lekker getafeld.

Nu op tijd in bed want morgen moeten we vroeg klaar zijn voor een dagje op de zee met een paar héél interessante stops.