Met de fiets middendoor het eiland gereden door de mooie
groene natuur. Toch wel stevig in deze vochtige warmte, want het was verre van
plat. Na een half uurke kom je dan aan een “fietsparking” en kan je te voet
verder de stranden verkennen. We hadden een paar uur om Grand Anse, Petite Anse
en Anse Coco te bereiken.
WOW! Grand Anse was al direct prachtig, heel breed strand hier
en het water 50 shades of blue, maar Petite Anse en vooral Anse Coco zijn van
het mooiste wat we hier al gezien hebben. Je moet serieus klimmen over de
rotsen om er te geraken, het water liep van ons lijf, maar het is echt de
moeite waard.
Er zijn er weinigen die hier in de late namiddag nog
geraken, dus zeer kalm en nauwelijks volk - extra punt. Die rugzak met al dat
cameragerief in dertig graden door het oerwoud sleuren steekt toch stillekesaan
serieus tegen. Ding weegt als lood en terwijl 5 jaar geleden je toch wel zoiets
nodig had om deftige foto’s te hebben zijn de GSM’s van tegenwoordig toch wel
een heel verleidelijk alternatief aan het worden.
Anyway! Fruitsapke van 10 euro gedronken, coco’tje erbij, en
we konden er weer tegen. Extreem warme dag.
Superstrand om te vliegen wel (ook dat sleuren we mee),
omdat ze breder zijn dan aan de westkant, en je dus niet direct boven het water
zit. Minder stress, altijd goed 😊
Met een grote smile op ons gezicht met de fiets aan de hand
(slechte benen) terug het eiland over. En een paar uur later nog altijd met
dezelfde grote smile na een zonsondergang aan de kamer de beste pizza ever
gegeten.
 |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten