La Digue

Vanop Praslin ben je op een kwartier met de boot op La Digue dus dat ging heel vlot. Op La Digue zijn er nauwelijks auto’s dus we wisten niet goed hoe we aan ons hotel zouden geraken met al onze bagage, maar toen we aan de haven uitstapten stond er een busje van het hotel klaar. Handig. Het hotel zijn allemaal aparte chalets en we hadden er eentje aan het strand, dat maakt het toch wel extra leuk. Maar.... Wifi Cold Turkey – niks nougabollen nada in de kamer! AARRGHH! Aan de receptie wel en daar zit dus constant 20 man naar Smartphones en Laptops te staren. Gezellig 😊

De locatie is Anse Réunion, en wat er speciaal aan is, is dat je een prachtig zicht op Praslin hebt en dat dit de kant is waar de zon ondergaat. Het is ook semi-privé om dat je er moeilijk aangeraakt zonder via het hotel te gaan.

Wat iedereen hier doet is fietsen huren en heel het eiland op die manier verkennen. Te voet is niet te doen, en auto’s zijn er niet dus is het logisch dat fietsen hier populair zijn. Een fiets per dag kost 100 Rupee wat minder is dan wat je hier voor een glas wijn betaalt en het eerste dat we hier zien dat niet peperduur is en zelfs goedkoop.

We moesten hier qua planning beslissen of we een dag zouden spenderen aan een snorkeltrip of de extra dag besteden aan rond fietsen en wandelen. De trip die vanuit La Digue het meest gedaan wordt is Coco Island en Felicite. Beetje twijfelgeval, maar besloten dat de Seychellen boven water veel mooier zijn dan onder water en dus meer tijd om La Digue te verkennen. Remember het koralen debacle. Misschien zijn we wat teveel verwend geweest in Australië op dat vlak, maar toch. Reizen is keuzes maken!

Met onze fietsen dus rustig alle baaien bezocht, ze hebben hier allemaal grappige namen eigenlijk. Anse (Frans voor baai) Sévere, Anse Patate, Anse Banane, enz ..  Je kan het eiland niet helemaal rond. Aan Anse Banane stopt de weg aan een superleuk barretje en moet je dus helemaal terug rond om de volgende baai te bereiken. In de bar wat locale pintjes gedronken met halve kokosnoten zoals ze bij ons in België nootjes bijgeven. De Cocosnoten zijn hier keilekker! Vanuit de bar fantastisch zicht op Felecite. Het is relax om met zo’n oude prutsfiets met sletsen aan rond te rijden voorbij de ettelijke fruitstandjes met overal muziek en mensen die lachen en hallo zeggen. We hebben hier al wat figuren zien lopen die rijk zouden worden in Europa met cursussen Stressloos Leven.

In de namiddag dan koers gezet naar wat algemeen beschouwd wordt als Best Beach In The World: Anse Source d’Argent. Lap – betalen. Man man, ik had al goesting om terug te keren. Strafpunt. Leuke wandeling tussen de kenmerkende rotsen en er zijn een drietal strandjes die inderdaad alles hebben van het aardse paradijs op één ding na – we zijn hier verre van alleen. Strafpunt. Het viel wel mee hoor, we hadden Source d’Argent bewust laat in de namiddag gedaan in de hoop dat de dagjestoeristen al weg zouden zijn, want die moeten de laatste ferry terug naar Praslin hebben. En inderdaad rond 16u zag je wel de mensen al stilaan inpakken. Wij zijn gebleven tot de zonsondergang en dàt is wanneer het echt mooi wordt.

Met de voetjes in het warme turquoise water op dit kleine paradijsje het zonneke zien ondergaan boven de heuvels van een tropisch eiland, daar word je ineens toch wel héél stillekes van.