Lake St Clair

De westkust van Tasmanië is helemaal anders dan de oostkust. Bergachtige kronkel baantjes, regenwoud, grote bergmeren, en lege spook dorpjes. Geen enkele zender te ontvangen op de radio, geen GSM bereik. Watervalletjes ook, maar ik denk dat we wat veeleisend geworden zijn op dat vlak.. :)

We bereiken Strahan, de "poort naar het wilde westen van Tasmanië". Wandelen langs het mysterieuze Lake St. Clair. Spotten van een paar inheemse beestjes (Wombats langs het meer, grappige kerels) De duivels niet gezien, wel de kans gehad maar dan niet in het wild en dat hoefde dan ook weer niet. Kangaroo's met hopen wel ondertussen, maar geen meer met een gevulde buidel, dus dat was misschien toch een beetje uniek een paar dagen terug :)

Ouwe traditie ook uit de kast gehaald en van de weg gehaald door de politie. Je rijdt dan urenlang door niemandsland waar je 80 mag, passeert dan een "dorp" van 2 huizen en 100 meter lang waar  je 50 mag, en boem patat. Vriendelijke mensen, wel, only a warning for you today, take care, drive safely.

Het goeie weer zat er niet meer in, ondanks dat het hier bijna zomer is. Dat kwam eigenlijk nog niet zo slecht uit, waar we gisteren overnachtten in een Gypsy Wagon. Zo origineel en gezellig, vuurtje gestookt en ons warm gehouden. Gitaartje erbij was helemaal perfect geweest, maar die is thuis gebleven.

Babbeltje met de gastvrouw... "Do you speak Belgian?" Zucht... :) We zeiden haar wel oprecht dat dit de leukste accomodatie was waar we al hadden verbleven tijdens deze vakantie.

Vandaag teruggevlogen naar het "North Island", zo noemen ze in Tassie de rest van Australië. Miserie gehad om onze huurwagen vast te krijgen. We hadden hier al gehuurd bij Hertz en Europcar, deze keer was het Thrifty en die wouden ons de wagen niet geven (die we al betaald hadden) omdat we geen internationaal rijbewijs hadden en ons nationaal rijbewijs niet in het engels was. Echt zever dit, ik wist 100% zeker dat de enige vereiste was dat het rijbewijs in het romeins alfabet was, dat had ik nog nagekeken vooraf. Refund ging ook niet omdat we via een third party geboekt hadden. Blijven reclameren en zagen dus, tot ze het beu waren en het ineens wél kon. Djeezus nooit meer met die firma.

Vanavond tapas gegeten in een Spaans restaurant in Apollo Bay - Een eerste stukje "Great Ocean Road" achter de rug dus, een meer dan 200 kilometer lange kustweg die start vlakbij Melbourne en "one of the world's most scenic coastal drives". We zijn nu vlakbij één van de bekendste Australische fotoplekjes.

En ja, de zon is er terug. Happy :)

Hotel: 1 nacht Franklin Manor, 1 nacht Heimat Chalets