Home

Landschappen om naar terug te keren...

Whistler

Hey da's nu eens wél een leuk skidorp. Heel toeristisch maar dat vonden we eens echt niet erg. We waren hier voor de "Peak to Peak Gondala". Een kabellift tussen twee bergtoppen, en wereldrecordhouder voor de langste niet door palen ondersteunde lift (één lange kabel dus, van meer dan 3 kilometer), en ook de hoogste (400 meter boven het dal). Sommige van de bakskes hadden ook een glazen bodem dus we namen er zo één.  Zweetpollekes bij Sofie :)

Vree wijs!

In het laagseizoen gebruiken ze hier de skipistes als downhill moutainbike parcours en het is hier dan ook volop ambiance en heel het dorp loopt vol mountainbikers die met hun fiets de liften opgaan naar boven, net zoals in de winter met de ski's.

In Whistler vonden ook de olympische winterspelen van 2010 plaats.

Het is nu bijna Oktober, dus stilaan de eerste sneeuw. Sneeuwballen gemaakt en op zijn Oostenrijks een pinke gepakt in de zon aan een hut.

Tegen de avond onze laatste rit ... terug naar Vancouver. Tijd om naar huis te gaan. Het is goed geweest :-)

Hotel: 1 nacht Nika Lake Lodge

Revelstoke en Kamloops

Revelstoke was niks speciaal, we zijn er twee nachten gebleven om een volledige dag in het National Park te zijn, maar dat was eigenlijk overbodig. Stelt niks voor vergeleken bij Banff. Wat geocaches gescoord en veel meer valt er niet te vertellen. Het is eigenlijk een ski-oord waar het in de 6 sneeuwvrije maanden niet echt interessant lijkt. Je moet érgens slapen natuurlijk. De top van Mount Revelstoke geeft wel een paar mooie zichten over de stad en de omgeving.

Op de weg naar Kamloops op zoek gegaan naar de mysterieuze Rosa Verhaeghe. Een nicht van de grootvader van Sofie. We hadden een adres dus de vraag was alleen of we het huis konden vinden en of ze er nog zou wonen of nog zou leven. Ze trouwde na WOII met een Canadese soldaat en leefde sindsdien in Canada.
Het huis vonden we, en er was iemand thuis, de dochter van Rosa, Collette. Ze vertelde dat haar moeder helaas 2 jaar geleden was gestorven, maar ze was zo blij dat we naar haar op zoek waren gegaan. Heel de namiddag gebabbeld met haar en de dochter van haar (ook overleden) zus, Diane. Er hing een foto van de Broeltorens van Kortrijk in haar living. En ze kon enkele woorden West-Vlaams :) Ze speelde voor ons gitaar en zong haar zelf geschreven nummer over haar moeder: "It was the way it was, and it was handled in style" (haar lijfspreuk). We hebben een doodsprentje meegekregen voor de familie in Kortrijk. E-mail adressen uitgewisseld en slaapstop in Kamloops.

Hotel:
2 nachten The Sutton Place Hotel Revelstoke Mountain Resort

1 nacht Doubletree by Hilton

Banff NP

Hey hey, hier zijn we nog eens.

De rit van Jasper naar Banff daar kunnen we kort over zijn: de Icefield Parkway route hebben we wel gedaan, maar niet gezien :(

De volgende dagen werd het gelukkig wel weer beter weer en konden we volop genieten van de hoogtepunten in dit park. Lake Louise, met of zonder Chinezen, toch voor ons het mooiste.

Hier een kano huren hoort er ook gewoon bij. Eens je helemaal naar de overkant gepeddeld bent, is het zo rustgevend mooi en uniek. Op de achtergrond steeds de Victoria gletsjer, met verse sneeuw erop van gisteren, het blauwe gletsjerwater in het meer, gene stresss van de wilde zee (remember??), eigenlijk gewoon super.

En onze eerste Canada-selfie :-) 

En vlakbij ook nog Lake Moraine:

Ondertussen onze weg terug richting Vancouver stilaan begonnen. Gereden door Yoho NP, Glacier NP, Mt Revelstoke NP, en nu even aan het uitrusten in ons hotel in Revelstoke.

Hotel: 2 nachten Stone Ridge Mountain Resort

Jasper NP

We zijn hier 3 nachten en dus 2 volledige dagen om het park uitgebreid te verkennen. Gisteren één van de twee voorgestelde daguitstappen gedaan richting het bekende Maligne Lake.
Mooie weg er naartoe, met riviertjes, wildlife, en overal rondom besneeuwde bergtoppen.

We proberen al even het verschil te weten te komen tussen "Moose", "Elk", "Carriboo", en een paar anderen. Moose zijn de grootste. Allemaal van deze kerels dus, hier bij de rivier vlakbij Jasper dorp:

Bij het Maligne meer wat gewandeld in de mooie omgeving en toch maar de postkaart foto genomen die waarschijnlijk al miljoenen keer genomen is (terecht!). De blauwe lucht moet je er wel bij denken:

Vandaag dan nog wat andere meren bezocht en vrij stevige hike gedaan op Mount Edith Cavell. Hoog in de wolken maar wel een toppertje hoor. Mits wat inspanning kom je aan de mooiere lookouts en daar zie je de Angel Glacier heel mooi liggen, genoemd naar zijn vorm. Machtig hier, je hoort en ziet regelmatig sneeuw en ijs vallen in een soort mini lawines. 

Het werd wat koud na een paar uur ginder boven, dus de dag afgesloten in het dal bij de Athabasca rivier, die bij onze cabin voorbijstroomt. Heel mooi "iceblue" water.

Het uitzicht van in ons huisje is zo mooi dat we al drie dagen "thuis" eten :-)

Hotel: 3 nachten Jasper House Bungalows

Smithers

We trekken nu rustig aan terug zuidwaarts richting de Rocky Mountains. Niet te zot doen en we gaan twee dagen nemen om er te geraken. Eerste stop is Smithers. Onderweg paar leuke dorpjes tegengekomen. De herfstkleuren beginnen al voor mooie plaatjes te zorgen. Hier een brug over een rivier, 80 meter hoog.

Oude indianen dorpjes, en totempalen, hier een paar mooie in Gitanyow:

En voor we het vergeten voor de vogelliefhebbers, eagles!

Hotel: 1 nacht Stork Nest Inn

Stewart & Hyder

Lange rit naar het noorden richting Stewart. De laatste 50 kilometer echt de moeite met links en rechts van de weg overal watervalletjes en gletsjers.

Aangekomen in bijna een spookdorpje. We wandelen hier gewoon midden op de weg en horen bijna de echo van onze eigen voetstappen. Geen mens te bespeuren.

Diezelfde avond in de "pub" gehoord dat we naar Fish Creek in Hyder moesten om misschien een Grizzly beer zalm te zien vangen. Kleine kans omdat het seizoen bijna gedaan is, maar na 18u zou het beste zijn.

Hyder is een kilometer of twee verder op en is Alaska, USA. Er is geen grenscontrole als je Alaska binnengaat, maar wél als je terug Canada in komt. Grappig, zo een verlaten gat en toch staan daar plots 2 gewapende kerels die heel de auto checken.

Bij Fish Creek aangekomen, direct spektakel, er fluisterden ons twee mannen toe dat er een Grizzly beer lag te slapen. We zagen het eerst niet, maar met de geleende verrekijker dan uiteindelijk wel. Een kwartiertje gewacht en hij werd wakker.

Duidelijk honger, en hij sprong het water in om vis te zoeken. Verschil met de black bear vanop Vancouver Island, is volgens ons dat hij groter is, maar ook "atletischer", wat slanker en gespierder.

Een paar seconden later was de eerste arme zalm al gevangen, je hoorde zijn botten kraken als de beer zijn genade-beet gaf. Wow..

Op de terugweg sprong er ook nog een voor onze auto. 

De dag erna nog wat verder door gereden naar de "Salmon Glacier", de grootste gletsjer hier. Vrij hoog en op het einde letterlijk in de wolken beland. Blijft toch overweldigend om te zien.

Toffe trip naar hier! Tip aan de toekomstige bezoekers: betaal géén 350 dollar per persoon op Vancouver Island om begeleid naar Grizzly beren te gaan kijken. In Hyder is het helemaal gratis en vlak naast de weg.

Hotel: 2 nachten Ripley Creek Inn

Inside Passage & Prince Rupert

Afscheid genomen van Vancouver Island terug bij de cabins op de kampeerplek waar we al een paar dagen geleden waren.

De laatste nacht was wel kort. Opgestaan om 4u, zodat we om 5u30 op tijd waren in Port Hardy om onze ferry te nemen naar Prince Rupert via de "Inside Passage". Een route langs de eilanden van de Pacifische kust van west Canada.

Nicole en Hugo waren er niet bij, maar we hebben toch wel een bijna-cruise ervaring gehad :-)

Heel mooie route hoor, vooral het tweede stuk. Eigenlijk vaarden we heel de tijd tussen beboste eilandjes, met overal kleine watervalletjes en heel regelmatig walvissen en dolfijnen voor de afwerking. Om de paar uur een verlaten dorpje of lighthouse en verder de rustgevende zee en bergen, met een zonnetje erbij.

Lang was het ook wel, maar liefst 16 uur ben je onderweg, maar de tijd gaat wel snel voorbij. De boot is vrij goed uitgerust met een café, een restaurant (the loooove boat...) en een lounge ruimte waar je films kon kijken of wat slapen. Er zijn ook cabines met bedden enzo maar dat hadden we er niet bij genomen.

De Jeep vaart ook nog altijd mee, en tegen half 12 's avonds konden we verder rijden. B&B snel gevonden in Prince Rupert en slapen als een rozeke.

Vandaag dan beetje rondgehangen aan de haven, en een oude "cannery" bezocht, een fabriek/dorp waar vroeger zalm toekwam en werd "ingeblikt". Ook de lokale bierbrouwerij was open (enkel vrijdag en zaterdag wegens te weinig voorraad).

Hotel: 2 nachten Tall Trees B&B

Telegraph Cove

Good morning! Goed geslapen, zalig warm bed. Alles droog, en buiten nog altijd regen. Hopelijk zien ze goed af, onze Britse vrienden ;-)

Ons nieuw hotel is best wel leuk, met een mooi zicht op het haventje hier. We hebben nu wat extra tijd dus hebben we op ons gemak wat verder gereden naar Port McNeill omdat daar een supermarkt is. Beetje vanalles gekocht om te eten, en 's avonds onze eerste spaghetti gekookt. Gezellig :) Ook wat kledij gewassen in de wasmachines hier. Tijdens een wandeling langs de kust een groep van wel 5 orca's gezien in de verte. Drie keer sprong er één omhoog. Zo mooi. Niet op tijd met de camera helaas.

Effe rondgehoord om op een boot te kunnen gaan om de walvissen van wat dichterbij te spotten en een plekje gevonden voor de dag erna.

En toen keerde ons geluk. SUNSHINE BABY!

Om 9u vertrok onze whale watching trip en het was geweldig. Niet te veel volk, goeie kapitein, en heel veel humpbacks gezien.

Voorbij drijvende boomstammen die worden gesleept door een boot:

En action! Twee "full breaches":

Hier zaten er drie bij mekaar:

Het getrompetter:

En de tails :-)

De naturalisten hier herkennen de walvissen individueel aan hun staart die er telkens wat anders uitziet. In dit seizoen zijn ze hier om te eten, ze trekken dan weg om te paren naar het zuiden en komen het jaar erna gewoon weer terug.

Het "pakt" echt om de walvissen van zo dichtbij te zien en te horen.

Ook dolfijnen gezien, en de "Stellar Sealion" de zwemmende Grizzly's ook wel genoemd. Serieuze kerels.

Intussen eindelijk weer internet gevonden, noppes in Telegraph Cove, maar nu wel in een koffiebar in Port McNeill.

Hotel: 2 nachten Dockside 29

Change of plans...

Owkee... kayakken dus.

We waren met een groep van 9 en 2 gidsen. Een uurtje uitleg over van alles en nog wat en we waren vertrokken. We zaten in een tweepersoons kayak, diegene die vanachter zit kan het roer bedienen met zijn voeten. Stuurt makkelijk zo. De anderen waren allemaal Britten die mekaar al kenden dus we waren wel een beetje de buitenstaanders.
Al het drinkwater, eten en materiaal voor 4 dagen moest mee de kayaks in, dus die dingen wogen als lood. Elke nacht zouden we op een ander eilandje slapen in tenten die klaarstonden.

So far so good.. maar dan.. de zee was wild, heel de dag felle tegenwind, koud, en heel de dag regen. Een van de eilandjes konden we door de wind niet rond varen dus besloten de gidsen dat we de kayaks over het eiland moesten dragen om zo aan de andere kant verder te kunnen varen.

Eerlijk is eerlijk. It sucked. It sucked very very much. Na de eerste dag waren we het kotsbeu, alles was nat en koud, we zaten stikkapot en wat één van de hoogtepunten van onze reis moest worden was gewoon een dikke flop. En op de koop toe had ik een zere rug van al dat beulenwerk. Ik ben dan bij één van de gidsen gaan zeggen dat we zo niet verder wouden. Zo makkelijk is dat natuurlijk niet. In de middle of nowhere ergens op een strandje van 5 meter lang zeggen dat je terug wilt in een groep van 9 die wel nog verder wil. Ashley nam het nog goed op, ze zei dat ze het begreep en dat ze een oplossing zou zoeken. Uiteindelijk is zij met ons terug gevaren naar de haven in Telegraph Cove. Opgelucht dat die hel voorbij was, maar erg teleurgesteld. Ook niet onbelangrijk: véél geld kwijt.
Alsof de zee sorry wou zeggen, sprong er op de terugweg op een vijftigtal meter van onze kayaks een walvis uit de zee. Machtig. Ashley bleef enthousiast: "Yoohoooooo!!!!", hoorden we ze nog schreeuwen toen ze de walvis zag. Ik kreeg nog net mijn duim omhoog... :(

Anyway. Het eerste hotel dat we zagen, hebben we geboekt voor 2 nachten.  Beetje rondgehangen in Telegraph Cove en ribbekes van de BBQ gegeten.

Aantal foto's van dit avontuur: zero.

Hotel; 1 nacht Cluxuwe Resort

Noordelijk Vancouver Island

Via een tussenstop in Campell River (gewoon om te slapen, niet veel te doen, maar wél goed hotel) zijn we aangekomen in de regio Telegraph Cove, Port McNeill en Port Hardy.

Ontdekt dat de batterijen van de camera niet opgeladen geraakten! OMG!! Gelukkig ergens een winkeltje gevonden waar we het in orde gekregen hebben door een nieuwe kabel te kopen voor de lader.

Liftend meisje meegenomen en haar helemaal content gemaakt door onderweg te stoppen bij een rivier waar er een beer ons gewoon vlakbij voorbij liep. "OK I can go home now", zei ze :)
Het was een Black Bear en geen Grizzly die groter en gevaarlijker is, maar voor ons was dit al voldoende om geen peperdure Grizzly Bear tour meer te boeken. We hebben al wat budgetaire tegenslag gehad dus beetje besparen waar kan.

Daarna zijn we al effe gaan checken waar we onze kayaks moeten oppikken en al wat "dry bags" gaan ophalen om in te pakken.

Die avond overnachtten we in een cabin op een kampeerterrein bij de oceaan. Supppper. Op het strand en een schuur vol houtblokken. JOEHOE!

Hotel: 1 nacht Comfort Inn & Suites

Offline

We krijgen hier amper nog verbinding en gaan nu 4 dagen op zee met de kajak. Gisteren een beer gezien! Foto's volgen. Meer nieuws binnen ...

(Offline)

Tofino & Pacific Rim NP

Hier vlakbij ligt een groot deel van het Pacific Rim National Park, en een tweede dorpje Tofino. Mooi weer vandaag dus zoveel mogelijk meepikken! Een paar van de trails gedaan in het centrum van het park. Wildere kust hier, met lange stranden, vol aangespoelde boomstammen, en rainforest er vlakbij. Zoals al de hele reis hier ook weer de totem palen overal aanwezig, en hier nu ook waarschuwingen voor beren en wat je moet doen als er je er oog in oog mee staat.

Op de middag (ze eten hier vroeg :)) naar Tofino gereden en een lokale sushi bar geprobeerd. Cool zicht van op hun terras! Heel de tijd watervliegtuigjes die landen en vertrekken, vissersboten, en de bossen op de achtergrond.

In de namiddag nog de Wild Pacific trail gedaan terug in Ucluelet. Vreemd genoeg niet binnen de grenzen van het nationaal park, maar toch minstens even mooi vonden wij.

In Ucluelet ligt er een schip in de haven waar ze een restaurant van gemaakt hebben. Toffe setting maar de kaart is zoals overal hier... nachos, fish&chips, zalmburger of hamburger. Oh ja, en ook Caesar salad.

Hotel: 2 nachten The Bayshore Waterfront Inn

Ucluelet

Ritje van een viertal uur richting dit kleine dorpje aan de westkust van het eiland. Mooie rit door de bossen en langs verschillende meren. Het valt ons op dat het verschil tussen meer en zee niet goed te zien is, het water van de zee is hier zo kalm langs de verschillende baaien dat het net een meer is. Geeft al wat goeie moed voor onze zee kajak trip van volgende week :)

Op deze foto was het de zee:

Aangekomen op de bestemming hadden we echt een goed gevoel, kamer veel beter dan verwacht en prachtig zicht vanop het balkonnetje. Om het zoals hier te zeggen; Oooohhhh my goshhh, amaaaaazingg!

Vanuit de kamer:

Naar de avond toe klaarde het helemaal op en hebben we nog kunnen genieten van een wandeling door het dorp en de haven. Super tof hier!