zaterdag 12 november 2011

Foto Album Zuid-Afrika

Klik om te vergroten.

Home sweet home

In Johannesburg hadden we al bijna prijs, op onze ticketten stond de verkeerde gate en we hadden niet door dat het veranderd was. Plots kwam iemand dit zeggen en zei dat we moesten lopen. We kwamen dan toe bij de juiste gate waar te lezen stond: "Gate Closed". Maar ze hebben er ons nog opgelaten.

Terug overstap in Abu Dhabi en dan een nachtvlucht naar Brussel. In't vervolg toch rechtstreeks proberen als we nog zo ver gaan.

Nu de foto's eens deftig bezien, en binnenkort er hier een paar toevoegen.

Dikke merci aan de kattensoigneurs :-)

woensdag 9 november 2011

Pretoria

Vandaag hadden we een rit van een 6-tal uur voor de boeg maar we hebben het op het gemak gedaan. Deze middag vrij lang gestopt en iets gaan eten in Witrivier. We waren dan ook pas net voor het donker werd op onze bestemming.

En deze keer had ik het vlaggen: tegengehouden door een agent met een ongelooflijk dikke onderlip! :-)
Bijkomend nog een spraakgebrek waardoor ik hem nauwelijks begreep.
Het probleem was dat ik aan robot verkeerslichten, gewoon een soort stop eigenlijk, niet volledig stilgestaan had.
Terug naar het politiekantoor om 750 rand te betalen maar na een tijdje zeveren en grapjes maken was het ok en mochten we toch gewoon doorrijden. Een geluk want we hadden maar 100 rand meer, deze keer echt.

Het was vandaag trouwens een bloedhete dag. Ze waarschuwen voor hittegolf.

Nog 1 keer slapen in Zuid-Afrika...

dinsdag 8 november 2011

Blyde River Canyon

Vandaag gegaan voor de "Panorama Route" langs de op 2 na grootste canyon ter wereld. Laat vertrokken, het hemelbed lag te goed :)

Mooi helder weer, met als hoogtepunt de enorme vergezichten op regenwoud, dammen en watervallen. En alles op asfalt!

Wel weer heel lang rijden, en net toen ik eens overnam werd de Afrika ervaring compleet: corrupte flikken :(

Eerst had ik zogezegd te snel gereden, maar dan bleek dat ik 98 reed waar je 100 mocht. Daarna besloten ze dat ik een wagen had ingehaald over een volle lijn. Dat klopte waarschijnlijk wel, aangezien hier wrakken van autos rondrijden die letterlijk 20 per uur gaan. 
Dan moesten we mee naar den bureau ( ik zou niet weten waar), om 750 rand boete te betalen. Maar als we 500 in het handje gaven was het ook goed. Sofie zei dan dat we maar 400 hadden (wat eigenlijk niet waar was) en daar waren ze ook wel blij mee... Ik heb mij kunnen bedwingen om verder te discussiëren.

Daarna een fles wijn besteld en in onze jacuzzi gekropen.
Dat helpt wel ;)

Oh ja, daarnet nog 6 (!) giraffen tegen gekomen die gezamelijk een boom aan het verorberen waren. Zo vergeet je snel de minpuntjes.

Morgen naar de hoofdstad, Pretoria.

maandag 7 november 2011

Kruger en Pezulu Tree House Lodge

Vandaag door Kruger gereden, mooi wat vogels gespot maar no cats :( Wel die andere big 5, maar die hadden we al gehad.

Nu maar effe genieten van dit hier. Een Dream boomhut in Pezulu.
Net ge duo douchet in de buitenbadkamer. De tweede badkamer is binnen, met jacuzzi. Allemaal in dezelfde boom dus :)
Geweldig gebouwd.

Prachtig weer ook nu... alleen maar sterren en aangenaam warm.

Buiten waren daarnet vlak voor ons terras twee giraffen aan het drinken en nu zijn hier zebras aan het spelen. Het bed staat op wielen en kunnen we op het terras rollen, op giraf-oog-hoogte :)

Geen big 5 in dit privé park hier. Dus absoluut veilig. Enkel de lieve beestjes :)

Bij de douche zat er een boomkikker in mn slippers.

Nu nog een wijntje en morgen de Blyde River Canyon.

Vele groetjes, live vanuit onze boom :)

RIP Tavus

Effe schrikken toen dit nieuws ons bereikte :(

zondag 6 november 2011

Swaziland

Vandaag in de gietende regen vertrokken. Snel naar de grens waar we wel effe zijn bezig geweest eer we er door konden. Dan het land doorkruist van zuid naar noord. Amai dit is toch nog anders. Hier leeft precies iedereen in armoede. We voelden ons ook heel erg bekeken. Ook constant kleine kinderen die vanalle rommel willen verkopen. De laatste 50km op een rotslechte gravel road beland en veel tijd verloren. Ik wil een Jeep :)

We vergaten soms van het prachtige landschap te genieten, het lijkt hier wel Canada, ofzo.

We kunnen hier wel betalen met Zuid Afrikaanse Rand. Gelukkig, want je kan alleen de lokale munt afhalen in de hoofdstad.

Uiteindelijk op de bestemming geraakt. Heel mooie plek. Naar onze tent gebracht en direct gaan eten. Er is gelukkig een restaurant, het eerste dat we vandaag zagen. Lekker, waar halen ze in godsnaam dat eten hier vandaan. Heel vriendelijke dames die ons bedienden. We probeerden een geprekje en bleek dat wat wij aanvoelen als bekeken worden is omdat vooral jongeren heel blij en nieuwsgierig zijn als ze een blanke zien.

Hier lopen wel zo wat security gasten met walkie talkies rond, waar ik mij aan erger. Dat geeft geen veilig gevoel.

We zitten nu op ons houten terras aan de rivier. Het heeft heel hard geregend. We zijn hier in het droge geraakt, maar ik ben bang om morgen met onzen Toyota corolla terug hier weg te geraken.

Ze hebben hier een koning, met 13 vrouwen en meer dan 200 kinderen, die wel een sex verbod van 5 jaar heeft ingevoerd voor jonge vrouwen om HIV te bestrijden terwijl zijn laatste vrouw 17 was.
In de reisgids waarschuwen ze ook homo reizigers dat dit hier strafbaar is en je direct in den jail vliegt als ze je betrappen op "genegenheid".

Kortom, geef mij maar Zuid-Afrika, begrijp je?

zaterdag 5 november 2011

St. Lucia

Toeristisch plekje hier. Pubs en restaurants, tour operators, boottochten, safaris,... We hebben het kalm gehouden gisterenavond en vandaag. Laat ontbeten, wat rondgedwarreld in het dorp, terrasje gedaan.

Na de middag een korte auto trip naar Mission Rock en Cape Vidal. Dat was niks speciaal; zee en eindeloze stranden, met iets te veel volk naar onze zin.

Wel weer wat dieren gezien om toe te voegen aan ons lijstje. Nijlpaarden (onze eerste, zij het van heel ver), pelikanen (denken we) en een soort aap waarvan we de naam niet kennen, van heel dichtbij. Grappige dieren.

Net lekker gegeten, en nu op ons terras. We leven eigenlijk een beetje zoals de rangers ons leerden, je staat op als je wakker wordt, je rust als je moe bent, je eet als je honger hebt,.. maar je mag niet kijken hoe laat het is. Zo keken ze hier raar als we om 16u aan een gesloten restaurant stonden voor een pizza.

Hier mondt trouwens de rivier uit waar we uit dronken. Het water is hier wel blauw, bij ons was het bruin. Het werd op een heel inventieve manier gefilterd. Er werd naast de rivier een put gegraven, en het grondwater dat door het zand naar boven kwam was proper. Ge moet er maar opkomen. Ik vertelde over een compact waterfilter toestel dat ik had gezien in de AS Adverture in België maar daar moesten ze eens goed mee lachen.

Morgen terug actie. We gaan naar het noorden van Swaziland, naar een soort van veredeld tentenkamp. Lange trip. Eigenlijk meer een tussenstop naar onze luxe finish van de vakantie.

Ik hoop ergens dat we daar nog twee grote gaten kunnen opvullen: Lion and Leopard. Al heel veel verse sporen van gezien en gevolgd, maar nooit gespot.

Nog eens meeduimen?

Foto's zullen voor later zijn. Geen PC meer gezien om de camera aan te hangen.

Dada!

vrijdag 4 november 2011

Hluhluwe-Imfolozi : wilderness trail dag 4

We voelen ons intussen echte Zulu's en zijn onder de indruk van de verhalen over hoe bv onze rangers hun vrouwen kopen met koeien.

Vandaag stapten we terug naar het base camp waar we vertrokken zijn.
Onze eerste giraf gezien. Waw wat een beest als het loopt. Kippevel, maar anders. Dit was gewoon een lief "beestje". Het volgde ons zelfs, uit nieuwsgierigheid.

We kregen bij aankomst koud helder water. Je kan niet geloven hoe goed dat smaakte. Tijdens de hele trip hebben we enkel een wazig rivierwater kunnen drinken.
Daarna hadden we terug gsm bereik. Vreemd. Snel naar ons volgend verblijf, hier in St. Lucia.

Alle luxe hier, een echt bed, toilet, airco, stromend water, zwembad,.... heel raar.

Bedankt aan de rangers, Duncan & Tracey, Mathijs & Cynthia. Dit vergeten we nooit.

Hluhluwe-Imfolozi : wilderness trail dag 2 en 3

Op dag 2 hebben we veel gewandeld en veel beestjes gezien: olifanten, wilde bees (?), impala, neushoorns, buffels, ...
Ook heel veel interessante informatie gekregen ivm de sporen die we zagen.

Adrenaline met hopen. Als we rhinos zagen vlakbij moesten we stilstaan en geen geluid meer maken. Ze zijn stekeblind maar horen alles. Toen Wim een foto maakte en het klik geluid het dier deed schrikken werd het erg spannend. Angst moment van de dag was toen we een single male buffalo tegen kwamen, die blijken zeer agressief te zijn. We hoorden achteraf ook dat bij de vorige wilderness trail ze een buffalo hebben moeten neerschieten omdat hij aanviel.

Na een uur of 9 stappen, opnieuw lekker gegeten bij het vuur (waarvoor we elke dag zelf hout moesten zoeken) gegeten en gaan slapen. Deze avond minder dieren te horen.

Op dag 3 opgestaan met een bloedhete zon aan de hemel.

We waren nog niet vertrokken of het zweet droop al van ons lichaam.
Uniek moment bovenop een klif toen we tientallen (honderdtal) olifanten de rivier zagen oversteken. Zeker een uur blijven kijken en genieten! Daarna verhoogden de rangers het tempo. We moesten het kamp bereiken voor de olifanten ons de weg zouden afsnijden. Stress en afzien. Wim op het kamp toegekomen, volledig uitgeput en dankzij de dokters (toevallig waren beide koppels die mee waren alle 4 dokters en stelden ze vast dat Wim gedehydrateerd was, het is hier trouwens ondertussen een 38°) met een zout drankje terug mens geworden. Bij de avondzon terug een klif beklommen om de zonsondergang te zien, maar opnieuw zagen de rangers dat we werden ingesloten door olifanten. Een sprint naar het kamp, vechtend tegen de donker. Daarna zagen we ze op 10 meter van onze tent. De rangers grepen naar hun geweer maar een harde tik met een spade tegen een boom deed ze terug afstand nemen. Kippevel, adrenaline, angst, maar toch genieten.




Hluhluwe-Imfolozi: wilderness trail dag 1

Na een rit van ongeveer 6 uur waren we goed op tijd in het basiskamp aangekomen.
Bij de registratie zeiden ze dat het enkel wij twee zouden zijn maar uiteindelijk zijn er nog een Nederlands en een Zuid-Afrikaans koppel bijgekomen. Heel toffe mensen!

We hebben kennis gemaakt met onze hoofdranger Nunu en zijn helper Jabilani en na het pakken van de rugzakken en het vullen van de drinkflessen waren we er helemaal klaar voor.
We wandelden met 8 op een rij, Nunu vooraan, Jambilani achteraan en allebei een geweer geladen met 5 kogels.
Er werd niet gesproken maar wanneer er iets te zien of te melden viel, werd dit duidelijk gemaakt met een tongklik.
Het viel ons al meteen op hoe professioneel Nunu was.

Op weg naar ons kamp kregen we meteen 2 neushoorns te zien. Prachtig tafereel.
We moesten ook 2 keer de rivier oversteken en eenmaal aangekomen in ons kamp, konden we ook kennis maken met Sne, onze kok.
Het viel ook meteen op dat er niks van stoelen of banken waren, alles was op de grond te doen. Wim begon al wat te panikeren maar ondertussen heeft hij geleerd om in kleermakerszit te zitten en te eten en te drinken... :-)

Na onze spullen in de tent gedeponeerd te hebben, heeft Nunu ons rondgeleid in het kamp.
We hebben meteen een douche gepakt, een bucket shower: ze verwarmen water op een vuurtje en dat giet je dan in een emmer die in een boom vastgemaakt is.
Heel leuke ervaring, wetende dat je altijd met 2 moet gaan douchen zodat de andere altijd kan waken of er geen wilde dieren aankomen.

Een toilet was er niet. Enkel een spade, wc papier en lucifers om je wc papier te verbranden :-)

Het begon toen al donker te worden. We hebben ons rond het vuur gesetteld en heel lekker gegeten. We hoorden allerlei dierengeluiden: hyena, olifanten,...
Na een tijd werd het echt wel heel spannend want er waren 2 olifanten zo dicht bij ons kamp gekomen. Nunu was er niet gerust in en hij zei : 'I propose you run to your tent'

Na nog een hele tijd naar de dierengeluiden te luisteren uiteindelijk toch in slaap gevallen.





dinsdag 1 november 2011

Op weg naar Imfoloze

Gisteren onze tocht naar de waterval via een andere route gedaan. Langs de Sentinel werd overal verwittigd dit niet te doen bij minder goed weer en het was fel bewolkt. Nog eens tafelberg weer daar hadden we geen zin in.

Via Royal Natal park (world heritage site) een hike gedaan naar de onderkant van de falls in het "amphitheatre". Toch ook 5u stappen en geen meter vlak. Prachtige bergen met goed weer plots. Het eindpunt was wel maar zwakjes, een piswatervalletje.

Vandaag om 4u opgestaan alletwee zo stijf als nen hark en nu al bijna 6 uur aant bollen. Straks vertrekken we op een vierdaagse wildernis trail. Te voet.

Zij die gaan sterven, groeten u :)